شنبه، دی ۱۴، ۱۳۸۷

مادر


که بوی همیشه سبز بودنت را تمنای همیشه بودنت.بکش.بمیران.بسوزان.مادرم باش .راستی یادت هست هم بازی بودیم.کلاف های رنگی کامواها که مولد دنیای یادگیری اعداد بودند.خلوت هایمان را به یادت هست پاره ی تنم؟

۲ نظر:

Narges گفت...

با تو ام ای لنگر تسکین!

ای تکان دل!
ای آرامش ساحل!

ای نمی دانم!
هر چه هستی باش!
اما باش...

ناشناس گفت...

شباهت در حد آینه و اینا! D: